Η κατοικία πρόκειται να στεγάσει μία τετραμελή οικογένεια, ένα εργαστήριο κατασκευών και ξενώνα. Η αγάπη των ιδιοκτητών για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Αρκαδίας έπρεπε να συνυπάρξει με τις σύγχρονες πολλαπλές ανάγκες σε ένα ολοκαίνουριο και αναπτυσσόμενο τμήμα της πόλης.

Βασικές μορφές της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής –στέγες, θόλοι, καμάρες, λιακωτά –  χρησιμοποιηθήκαν όχι ως μιμητισμός αλλά όπου ήταν λειτουργικά απαραίτητες και αισθητικά αποδεκτές. Χωροθέτηση λειτουργιών και διαμόρφωση των ανοιγμάτων  βάση του προσανατολισμού και των αναγκών φωτισμού, ηλιασμού, προστασίας και θερμικής άνεσης είναι ο βαθύτερος σύνδεσμος της κατοικίας με το ουσιαστικό πνεύμα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής όπου οι μορφές προκύπτουν από συνδυασμό αναγκών και όχι από αυτάρεσκες σχεδιαστικές χειρονομίες.